Het is heerlijk om op het platteland te wonen. We huren een huisje bij een boerderij, met een stuk tuin, en daarmee ging een droom in vervulling: ruimte voor een moestuin!

Maar wij zijn groentjes, he. Nooit een moestuin gehad. Gelukkig hebben we het geweldige handige Moestuinboek van Mme Zsazsa. En gelukkig wonen we op een boerenerf en hebben de buren niet alleen een moestuin, maar ook goede tips!

Boer A kwam met een shovel een lading mest brengen. Daar was ik helemaal blij mee toen ik later zag dat je bij Intratuin goud geld betaalt voor zakken bemestingspotgrond. :-) Verder had hij nog wat tips voor het omspitten. En die kwamen wel van pas, want er moest een stuk grond van zo’n 45m2 omgespit worden. Volgens de beschrijving in het moestuinboek maakte mijn man zeven bedden in de moestuin, en deels is het al ingezaaid: wortels, spinazie, uien, bosui, sla, knoflook, doperwten, heel erg veel aardbeienplantjes. Zonnebloemen. Er komt nog veel meer bij, er liggen nog vreselijk veel zaadjes te wachten. En we hebben een cranberry- en een frambozenstruik!

Boer B wees naar de rommelhoek op het erf, toen we het idee kregen om langs de tuin een omheining te maken en een braam en een druif langs een stuk bouwgaas te laten groeien. Tegen een schuur stond het perfecte bouwgaas, meer dan genoeg, en gratis.

Omheining om moestuin

 

Boer A zag ons bezig met het maken van de omheining, en bracht de enorme paalhamer, veel groter dan die we zelf hadden.

Boer B zag ons ook bezig, en bracht een palenboor. Ik wist niet dat die bestonden :-)

Alles is leuk en nieuw, en vanaf de eettafel kijken we precies uit over de moestuin. Is de braam al groter dan gisteren? Komt er eindelijk al iets meer op dan onkruid? Hebben de aardbeienplantjes de storm overleefd?

Binnen groeit ook het een en ander: in de vensterbank bijvoorbeeld munt, kamille en citroenmelisse, bestemd om thee van te trekken. Nou ja, het is de bedoeling dat het gaat groeien, maar op het moment is er nog niets van te zien. En de zaadjes die uit mijn kerstpakket kwamen, waren niet voor bloemen, zoals ik dacht toen ik de verpakking bekeek: tot mijn verrassing groeien in de drie bakjes dille, bieslook en peterselie. Zei ik al dat het leuk is om op het platteland te wonen?

Een liter yoghurt in een glazen fles van de Landwinkel kost 1,35 euro. Nu was ik al blij dat ik geen yoghurtpakken meer bij mijn afval had, maar het is een stuk duurder dan de melk die ik bij de boer haal. Van mijn schoonzus wist ik al dat ze zelf yoghurt maakt, omdat ze een lactose-intolerantie heeft. Ik was direct enthousiast, maar haar manier, compleet met het afwassen van thermoskannen, leek me wat omslachtig. Toen wilde ik een yoghurtmaker kopen, maar dat vond mijn man geen goed idee. Gelukkig vond ik toen de blog van Anita. Zij maakt yoghurt in een fleecedeken, en ik dacht meteen aan mijn hooimadam. Ik moest er een poosje mee experimenteren, maar inmiddels maak ik heerlijke dikke yoghurt van de melk die ik bij de boer haal. Ik volg zo’n beetje Anita’s methode, met een paar aanpassingen. Het duurt, afgezien van de wachttijd, nog geen tien minuutjes… Zo doe ik het:

1. Rauwe melk pasteuriseren. Als je juist graag rauwe melk gebruikt of melk in de winkel koopt, kun je deze stap overslaan.

2. Melk verwarmen tot 45 graden, in een pannetje op het vuur. Met een voedselthermometer (ik heb een simpele van de Blokker, eigenlijk voor vlees bestemd) kun je de temperatuur in de gaten houden.

3. Beetje yoghurt in een bakje doen, ongeveer twee eetlepels voor een liter melk, en een beetje warme melk uit de pan hierbij doen. Goed roeren met een kleine garde. Als ik dit niet doe, blijft mijn yoghurt heel dun!

4. Yoghurt-melk-mengsel toevoegen aan de rest van de melk en ook weer heel goed roeren, met een garde.

5. Temperatuur weer op 45 graden brengen.

6. Gas uit, deksel op de pan, pan van het vuur, in de hooimadam. Ik heb het grootste formaat hooimadam. Als ik een klein pannetje gebruik om yoghurt in te maken, vouw ik hier eerst nog een fleece-deken omheen en zet het geheel dan in de hooimadam.

7. Een dag of een nacht laten staan. Omdat ik geen lactose-intoleratie heb, hoeft het voor mij geen 12 of 24 uur te zijn, maar wacht ik tot de volgende ochtend als ik het ’s avonds gemaakt heb of tot ’s avonds als ik het ’s ochtends gemaakt heb.

8. Als er een dun laagje op de yoghurt ligt: afgieten. Dit bewaren, je kunt het gebruiken bij het pannenkoeken bakken (dan hoef je daar minder melk voor te gebruiken). Blijft drie weken goed in een afgesloten bakje in de koelkast.

9. De rest van de pan leeggieten in een handige schenkkan of een glazen fles (maar die vind ik lastig leeg te maken met een flessenlikker) en in de koelkast helemaal koud laten worden.

10. De yoghurt is klaar om op te eten! Lekker als toetje met fruit(sap), als ontbijt met bijvoorbeeld muesli, als salade-dressing etc. En na afloop lekker geen yoghurtpak bij het afval :-)

Gevonden: een boer hier vlakbij, waar ik zelf melk mag tappen. Helemaal geweldig vind ik het. Elke zaterdag en dinsdag ga ik erheen, met mijn drie glazen literflessen. Lekker zelf melk tappen. De eerste drie keer keek ik mee of keek de boer mee, inmiddels ga ik gewoon zelf. Met regenlaarzen of op klompen. Dit is mijn droom sinds ik op het platteland woonde. Een kinderhand is snel gevuld 😉

Het melkmeisje van Vermeer. Bron: Wikimedia

Ik vind het platteland helemaal leuk! Wij hebben geen boeren in de familie, maar gelukkig mochten mijn broertje en ik als kind weleens mee naar de boerderij van de vader van mijn tante. Wat geweldig, die hooiberg. En de koeien voeren. Mijn man had best boer mogen zijn, maar hij is ICT’er. Ik vind het alleen maar extra leuk dat we toch op een boerenerf terecht zijn gekomen. ‘Onze boer’ heeft dan wel geen koeien, maar ook hier is het heerlijk ruim en kijkt niemand er vreemd van op als ik op klepperende klompen aan kom lopen. En dan vlakbij melk halen, ideaal.

Melk halen: ik geniet ervan. Bijkomend voordeel: het is een stuk goedkoper dan de melk die ik eerder in glazen flessen bij de Landwinkel kocht, toen ik besloot dat ik geen melkpakken meer bij mijn afval wilde. ‘Onze’ boer drinkt de melk met zijn gezin gewoon rauw, maar mijn man vindt het beter om het te pasteuriseren. Prima! Ik kocht een simpele voedselthermometer bij de Blokker en dat gaat heel goed. Inmiddels zijn we al een stap verder, en kan ik ook succesvol yoghurt maken!

In het kader van gezond leven probeer ik onder meer niets te kopen waar (geraffineerde) suiker in verwerkt is. Ook voor de standaard mayonaise van Remia die ik altijd kocht, zocht ik een alternatief. Tot nu toe heb ik verschillende soorten suikervrije mayonaise geprobeerd en allemaal zijn ze heel geschikt voor het maken van dressing voor een salade.

(meer…)

Melkpakkenafval

De gemiddelde Nederlander zorgde in 2013 voor 495 kilo afval per jaar. Dat moet minder kunnen, dacht ik zo. Een groot deel van het afval bestaat uit verpakkingen rond boodschappen. Geïnspireerd door Emily Jane Lowe kies ik er daarom voor om er bij het doen van boodschappen op te letten om verpakkingen zoveel mogelijk te mijden. Nee, dat gaat natuurlijk niet in één keer. Maar ik neem genoegen met babystapjes. Babystap 1: geen melk- en yoghurtpakken meer.

(meer…)

Bij een nieuw huis past een nieuw blog. Vind ik. Halverwege december gaan we verhuizen naar een huurhuis bij een boerderij, in het buitengebied van het dorp. Met meer ruimte, binnen en buiten. En een moestuin. Omdat een goed begin het halve werk is, wil ik graag groen beginnen. Als het om boodschappen gaat, wil ik mijn geld alleen uitgeven aan dingen die nodig zijn, die gezond zijn, goed voor je lichaam en niet schadelijk voor het milieu. (meer…)

Sinds ongeveer een halfjaar bak ik elke dag mijn eigen brood. Veel voordelen: je weet wat je eet, er komen geen e-nummers, suiker of witmeel aan te pas, het brood is erg lekker en zelfs relatief goedkoop. Op verzoek van een vriendin een blogpost over het bakken van volkorentarwebrood in een broodbakmachine.

(meer…)