Een grote ergernis: sinds onze verhuizing van het platteland (waar geen reclamefolders bezorgd werden) naar het dorp, kon ik steeds weer heen en weer lopen van de brievenbus naar de oudpapierbak met het zoveelste foldertje dat ik op de mat vond. Soms kon ik het niet eens direct weggooien, maar moest ik eerst nog langs de zak voor plastic afval, omdat men het ook nog nodig vond om het stapeltje reclamefolders te sealen.

Tijd voor een nee-nee-sticker! Ik haalde hem tijdens de eerste week van mijn zwangerschapsverlof bij het gemeentehuis. Daarvoor kwam het er telkens niet van, omdat ik dacht dat je er alleen ’s morgens terecht kunt en het gemeentehuis ergens zit waar ik nooit kom, zodat ik er speciaal heen moest fietsen. Maar inmiddels is het dus gelukt! De gratis stickers lagen zelfs in een bakje op de balie bij de ingang, dus ik had er ook al een keer op een ander tijdstip binnen kunnen lopen en de sticker dan ook gewoon kunnen meenemen. Maar goed, nu hebben we hem dus. Inmiddels zit hij er een maand op en dat bevalt prima.

Of ik de folders dan niet mis? Nee, helemaal niet. De enige folder die ik standaard bekeek, was die van Kruidvat. Ik wachtte op de aanbieding 2+2 gratis van Head en Shoulders, de enige shampoo die mijn man soms gebruikt, en waarvoor ik liever de halve prijs betaal dan de volle mep. Maar ik keek wekenlang voor niets en toen de sticker eenmaal op de brievenbus zat en ik er niet meer zo makkelijk naar kon kijken (hoewel je alle folders natuurlijk ook online kunt vinden), kwam ik langs een Etos waar op het raam een grote poster hing dat deze shampoo in de aanbieding was: 1+1 gratis. Met de vorige vier flessen deed mijn man langer dan twee jaar, dus ik heb de aanbieding nu één keer meegenomen en hoef er het komende jaar niet meer op te letten :-)

De rest van de reclamefolders mis ik ook niet. Het grootste gedeelte ging al ongelezen weg en ik merk dat ik heel goed zelf weet welke dingen ik nodig heb en wil kopen en daar geen input uit folders voor nodig heb. Maakt alleen maar hebberig en ik word er onzeker van: iets is nu in de aanbieding, zal ik het dan toch maar kopen voor het geval dat ik het binnenkort ‘nodig heb’ en anders de volle prijs moet betalen? En op die manier koop ik een hoop dat ik anders heus niet zou missen.

Verder kozen we voor de nee-nee-sticker, waarbij we niet alleen de folders blokkeren, maar ook de gratis krantjes, omdat de plaatselijke krant meer gericht is op het buurdorp dan op ons dorp en ik deze nooit lees. We hebben ook al een abonnement op twee (!) landelijke kranten, dus leesvoer genoeg :-)

Toen ik nog niet lette op het besparen van afval, vroor ik restjes eten en voorraadjes vlees vaak per portie in in een goedkoop diepvrieszakje. Dat zette ik dan eerst in een vierkant bakje en als het eenmaal bevroren was, haalde ik het er weer uit en had je een vierkant blok waarmee je handig kon stapelen. Nu koop ik de wegwerpdiepvrieszakjes niet meer. In plaats daarvan vulde ik eenmalig mijn voorraad plastic bakjes aan.

curverkids

Ik koos voor deze bakjes, handig, doorzichtig, vierkant, makkelijk stapelbaar en zonder bpa. Acht van het formaat op de foto, acht van hetzelfde formaat maar dan de helft zo hoog en twaalf van een groter formaat (zes even hoog als deze en zes de helft zo hoog). Inmiddels heb ik ze alweer een jaar in gebruik en ze blijven mooi, ook in de vaatwasser.

De kleinste bakjes zijn perfect om voorgesneden kipblokjes in te doen of rundergehakt in kleine porties. In het formaat van de foto gaan restjes groenten, vaak houd ik van groenten bewust een stukje achter om later in de soep te kunnen doen (broccoli, bloemkool, prei…). De grotere bakjes zijn perfect om bijvoorbeeld macaronisaus in te bewaren. Dan hoef je alleen de macaroni nog maar te koken en de saus ’s ochtends uit de vriezer te halen, ’s avonds op te warmen en zit je zo aan tafel. Om niet mis te grijpen, plak ik altijd een klein stukje schilderstape op het deksel waar ik opschrijf wat erin zit en voor hoeveel personen het is. Het handige aan schilderstape is dat je het er heel makkelijk af kunt halen, maar als je dat niet wilt blijft het er gewoon opzitten in de vaatwasser en heb ik voor de volgende keer alvast een dekseltje liggen met ‘kipblokjes 2 personen’ erop :-)

Voor (na) de kraamtijd maakte ik ook een vriezervoorraadje. Tot nu toe zit dit erin:

De ene na de andere bananendoos vol spullen verdween de laatste tijd uit ons huis naar de kringloop. Heerlijk voelt het: een opgeruimd huis, geen troep meer. Tijdschriften, kopjes, kaarsenstandaards. Veel van wat er wegging, kwam ook bij de kringloop vandaan. Van een deel heb ik wel een tijdje plezier gehad, maar er zaten ook best wat dingen bij die ik nooit of nauwelijks gebruikt heb en waar ik nu ook niets meer mee doe. Weg ermee! Als ik bergen tijd over had gehad, had ik alles op marktplaats kunnen zetten, want aan de kwaliteit van de spullen lag het niet. Maar die tijd had ik niet en de opbrengst van de kringloopverkoop is voor een goed doel, dus vandaar dat er veel daarheen ging.

Boeken

Mijn man en ik zochten de boeken samen uit. Kast voor kast, stapel voor stapel, plank voor plank. Ik zette in totaal wel honderd boeken op bol.com: dat kost niet veel tijd en anders dan bij marktplaats heb je zelf weinig werk aan de verkoop. De betreffende boeken gingen meteen de kast uit, de verkoopdozen in, de zolder op. Inmiddels verkochten we voor meer dan 150 euro en we hebben nog geen enkel boek gemist. Ook ging er een doos boeken naar de kringloop. Vervolgens bleken we een lege boekenkast over te hebben en die verkochten we voor 25 euro via marktplaats. Dat ruimde lekker op.

Kleding

Toen was de kledingkast aan de beurt. Ik bleek zes winterjassen te hebben. Er gingen er vijf naar de kringloop, ik kocht er tweedehands één jas bij en had toen heel overzichtelijk de hele winter de keus uit een dikkere of een dunnere jas. Eerst had ik nog drie sjaals en drie paar handschoenen, maar ik was zo dom om een sjaal en een paar handschoenen in de trein achter te laten toen ik uitstapte. Tja. Ik heb ze niet vervangen natuurlijk. Heel veel winterkleding had ik na mijn uitzoekronde niet over en vervolgens bleek ik zwanger. Tijd voor een kleine collectie positiekleding. Drie jurkjes, twee vesten, een tuniekje, twee spijkerrokjes, één spijkerbroek. Allemaal tweedehands. Gecombineerd met een paar normale zwarte longsleeves, gewone leggings en twee vestjes die ik nog had kwam ik hier prima het winterseizoen mee door, hoewel ik op het eind toch nog één officieel positieshirt kocht om onder een open vestje te dragen, omdat de gewone shirts te kort werden. Ik hoefde voor de kast nooit lang te denken wat ik nu weer eens aan zou trekken: niet veel keuze betekent geen keuzestress. Voor in totaal zes euro euro kocht ik daarbij voor de laatste periode, met voorjaarsweer, ook nog een camelkleurig positierokje, een tuniekje en een shirt met driekwart-mouwen en een jurkje met korte mouwen. Dit biedt weer mogelijkheden voor een hoop nieuwe combinaties waar ik de laatste weken wel mee door kom. Ik vind het heerlijk om te merken dat ik echt niet zo veel nodig heb, dat een kast echt niet helemaal vol hoeft te hangen!

Keuken en garage

Ook de keukenkastjes zijn keurig op orde. Voor onze laatste verhuizing ging er een hele doos naar een vriendin die net op zichzelf ging wonen en na de verhuizing heb ik met een nieuwe kritische blik nog weer een bananendoos voor de kringloop kunnen vullen. Het is echt waar: ruimte in je huis geeft ruimte in je hoofd. Zo ruimde ik pas op een zaterdag de garage op, daar was na de verhuizing willekeurig van alles neergezet wat nog geen plek had. Het resulteerde in anderhalve gevulde bananendoos plus een uitschuifbare tafel voor de kringloop, een gevulde grijze container (kwam dat ding ook nog eens van pas), een teruggevonden regenjas en heerlijk veel loopruimte. De schuur en de bijkeuken moet ik nog opruimen, ik hoop dat ik daar binnenkort aan toe kom.

Schoolspullen

Ik leende het boek van Marie Kondo (Opgeruimd) van een collega en toen ik dat gelezen had, bleek ik ook best goed afstand te kunnen doen van alle schoolspullen die ik in de loop van de jaren bewaard had. Ooit had ik zes dozen van de basisschool, zes van de middelbare school en vier van de universiteit. Nu heb ik in plaats van zestien dozen, in totaal één doos met alleen maar dingen waar ik blij van word :-) Een deel van de dingen die weggingen, zette ik eerst op de foto omdat ik er bepaalde herinneringen aan had. Ik heb nog niets gemist! Onder het logeerbed stonden eerst vier rolboxen vol spullen, dagboeken en herinneringen uit mijn kindertijd. De dagboeken en de kleine selectie van de andere dingen die ik bewaarde (bijvoorbeeld één van de vier kleurboeken) passen in één klein doosje en de rolboxen staan inmiddels leeg in de schuur te wachten tot ik er een nieuwe bestemming voor bedenk of ze definitief weg doe.

Bergzolder

Op de bergzolder liggen allerlei losse spullen: kinderspeelgoed van onszelf van vroeger, wasbare luiers in grotere maten die ik vast aanschafte, een koffer en weekendtassen, een matras, luchtbed en slaapzakken. Dat blijft ook zo, daar is een bergzolder voor. Maar ik vind het heerlijk dat er naast deze spullen nog maar een paar dozen staan, allemaal dezelfde, keurig op een rijtje. En dat ik weet wat er staat, wat waar staat en dat het geen verzamelplaats van troep is. Naast mijn schooldoos staat een doos met oude handdoeken voor lekkages of vakantie, een doos met reservecomputerspullen van mijn man (draadjes enzo) die ik niet uit kan zoeken en een doos met extra beddengoed voor logees of vakantie. Ten slotte nog een doos met spullen waarvan ik niet goed weet wat ik er op dit moment mee moet, zoals een voorraad papieren zakdoekjes en wegwerpmaandverband. Die gebruik ik niet meer sinds ik wasbare zakdoeken en -maandverband heb aangeschaft, maar goed, misschien komen er een keer logees die er om vragen of blijkt het om een andere reden handig en dan heb ik het nog maar staan. De reguliere shampoo, droogshampoo, voetendeospray, wattenschijfjes en een hoop andere verzorgingsproducten die ik nog op voorraad had maar niet meer gebruik omdat ze niet natuurlijk zijn, gaf ik pas aan mijn zusje mee. Bij haar komt het wel op en dan ben ik er mooi vanaf zonder dat ik het weg hoef te gooien.

Thuiswerkplek

En zo wordt het hier dus nog weleens overzichtelijk en opgeruimd! Zo komt er naast alle spullen die het huis binnenkomen voor de baby, hopelijk ook ruimte voor een kleine, overzichtelijke thuiswerkplek. Opruimen en spullen wegdoen helpt ook om goed duidelijk te krijgen welke spullen we wel fijn of belangrijk vinden. En die probeer ik dan bij de kringloop of via marktplaats te vinden – want het kunnen zomaar spullen zijn, die voor andere mensen overbodig zijn. En hoewel ik geen tweedehands troepjes meer wil kopen, vind ik het nog steeds het leukst om gebruikte spullen een tweede leven te geven!

Voor het personeelsblad van mijn werk schreef op verzoek een stukje over onze babykamer: de duurzame babykamer :-) Later bedacht ik dat ik er ook wel ‘de tweedehandse babykamer’ boven had kunnen zetten… Want naast de wasbare luiers, waarover ik eerder al schreef en waardoor ik veel afval hoop uit te sparen, komt het er qua duurzaamheid in mijn geval vooral op neer dat ik veel spullen tweedehands gebruik. Zo kwam er een heleboel bruikbaars van de grote zolder van mijn ouders:

  • Kinderwagen;
  • Maxicosi incl. verkleiner en voetenzak;
  • Box en boxkleed;
  • Familiewieg;
  • Hydrofiele doeken, washandjes, badcapes;
  • Lakentjes, moltons, dekentjes;
  • Rompertjes en kleertjes in kleine maatjes;
  • Tummytub.

En nee, ik geef er niets om dat het allemaal weleens eerder gebruikt is. Van sommige dingen herinner ik me nog dat ik ze samen met mijn moeder ging kopen voor mijn jongste broertje (die nu 5 jaar is), en dat mijn smaak mede bepalend bij de beslissing was om iets wel of niet te kopen. Van andere dingen ben ik blij dat ik er niet achteraan hoef. En dan zijn er dingen bij waarvan ik blij ben dat ik ze kan gebruiken, maar die ik zelf niet zou kopen met het oog op het milieu, zoals bijvoorbeeld die tummytub (=handig, maar anders zou ik direct voor een groter badje gaan en zo een aankoop uitsparen).

Tweedehands steigerhouten babykamer

Natuurlijk heb ik ook nog het een en ander zelf gekocht. Vooral dingen die mijn moeder niet gebruikte, zoals wasbare luiers en draagdoeken. Ik gaf hier het volgende aan uit:

  • [edit: prijs weggehaald] euro voor robuuste meubeltjes van steigerhout (tweedehands)
  • 245 euro voor draagdoeken (doek, ringsling en bondolino) (tweedehands)
  • ong. 500 euro voor wasbare luiers (grotendeels tweedehands), inclusief benodigdheden als wetbags, luieremmer etc. (nieuw)
  • nog geen 300 euro voor alle overige dingen bij elkaar: wasbare zoogcompressen (tweedehands), luiertas (tweedehands), stof om voedingsjurkjes te naaien (nieuw), voedingsbh’s in meerdere maten (deels tweedehands), voedingsshirts (tweedehands) verzorgingsproducten van Weleda (nieuw), boek Borstvoeding van Stefan Kleintjes (tweedehands), positiekleding (tweedehands).

All in one luiers

Tweedehands is echt niet minder van kwaliteit! En voor het milieu een hele fijne optie, omdat het de levensduur van spullen verlengt. Zeker spullen die gebruikt worden voor kleine baby’s, zijn vaak maar kort gebruikt en dus nog heel goed!

 

Edit: zaterdag 2 april foto’s toegevoegd

De gemiddelde baby gebruikt zo’n 5000 luiers voor hij zindelijk is (op een leeftijd van 2,5 jaar, met ongeveer 5-6 luiers per dag). Wat een enorme afvalberg!! Mensen die weten dat ik zelfs met mijn eigen plastic bakjes naar de slager ga om verpakkingsmateriaal (afval!) te besparen, kijken er vast niet van op dat ik zocht naar een alternatief voor de wegwerpluier voor onze eerste baby, die we over vier maanden verwachten. Ik kwam terecht bij de wasbare luier.

Nee, de wasbare luier is niet meer standaard de klassieke hydrofielluier met strikslip en veiligheidsspelden. Er zijn talloze soorten en materialen, waarvan ik de voor- en nadelen urenlang online heb bestudeerd. En om een lang verhaal kort te maken: ik kocht meerdere systemen. En ik kocht ze tweedehands, zowel voor de kosten als voor het milieu. Voor dagelijks gebruik kocht ik de voorgevormde katoenen luiers van Noppies (wasbaar op 70 graden), in vijf verschillende maten, waar nog wel een overbroekje overheen moet. En voor oppas of voor dagjes weg all-in-one-luiers, verstelbaar in maat, waar geen overbroekje meer overheen hoeft. Deze heb ik van twee verschillende merken: Tots Bots Binky Easyfit (7 stuks, met klittenband) en Chocododa (4 stuks, met drukknoopjes).

 

Uitgave wasbare luiers

  • Noppies: in totaal zo’n 110 luiers, verdeeld over 5 maten, plus inleggers en een hele stapel overbroekjes waarvan het grootste deel nog bruikbaar is, maar waar wel een paar nieuwe bij moeten komen. 200 euro via marktplaats.
  • Nog wat extra Noppies in de kleinste maat: 10 euro via marktplaats.
  • 11 aio’s: 104 euro via marktplaats.
  • Overbroekjes: voor bij de luiers van Noppies kocht ik vier extra overbroekjes in de kleinste maat. Deze kocht ik nieuw via Greenjump (ImseVimse, Zoo, 2x) en Mooregreen (LittleLamb, Snow, 2x) en hiervoor betaalde ik 57,80 euro, dus relatief veel.
  • Luieremmer, extra groot (25L.), Mooregreen, 18,50.
  • Wasnetten voor in de luieremmer, Mooregreen, 2 stuks, 10,50.
  • Wetbags, om de luiers luchtdicht te kunnen vervoeren, 2 stuks, via marktplaats, 15 euro.
  • Kosten voor stof om zelf 50 wasbare billendoekjes te maken, 13,50 euro.

Nu zit ik qua kosten dus aan de 429,30 euro. Daar komt vast nog wel wat bij: ik heb bijvoorbeeld nog geen inlegdoekjes gekocht (gebruik je pas vanaf een half jaar) en als de baby toe is aan een grotere maat overbroekjes, ga ik die vast ook nog kopen. Verder zal ik misschien een of meerdere zwemluiers aanschaffen. Het zou ook kunnen dat ik voor een grote baby speciale nachtluiers of andere boosters nodig heb. In totaal kom ik denk ik ergens rond de 600 euro uit.

 

Kosten voor het wassen

En de kosten voor het wassen dan? Ja, die komen er natuurlijk nog bij. Ik ga de luiers niet wassen met mijn zelfgemaakte wasmiddel, omdat dit niet goed is voor de absorptie, maar met poeder van Eco Klok. Volgens de fabrikant is een verpakking goed voor 18 wasbeurten, en als ik deze bij de Jumbo koop zonder dat er een aanbieding is, ben ik 4,45 euro kwijt. Dat is 25 cent per wasbeurt voor het wasmiddel. De kosten van de machine voor de extra wasbeurt per week komen daar nog bij. Ik heb een zuinige wasmachine uit 2014 en kom volgens deze site dan ongeveer op 16 cent per wasbeurt. Omdat ik niet weet of de kosten voor het water en de afschrijving hierin ook zijn meegenomen, rond ik dit heel sterk naar boven af en reken ik hiervoor ook 25 cent per wasbeurt. Een extra was draaien kost dan dus in totaal 50 cent. Ik heb geen droger, dus de luiers zullen aan de lijn drogen en dat kost niets extra’s.

Zelf ga ik ervan uit dat ik door de wasbare luiers 1 was extra draai per week. Niet dat ik van plan ben de luiers maar 1x per week te wassen, overigens. Ik denk dat ik dat drie keer per week ga doen. Omdat mijn machine een grote trommel heeft, kan ik deze na een spoelbeurt van de luiers aanvullen met gewone witte was (bv. handdoeken en hydrofiele doeken). Ik schat in dat ik, met een baby erbij, per week ook zonder luiers toch wel twee trommels witte was zou draaien. Vandaar dat ik voor deze berekening één extra was per week aanhoud, waarvan de kosten terug te voeren zijn op het gebruik van de wasbare luiers. Dat zijn over 2,5 jaar zo’n 130 extra wasbeurten a 50 cent, waardoor de kosten voor het extra wassen uitkomen op ongeveer 65 euro.

 

Besparing: 1000 euro

En ja, dat betekent dat ik, als ik volledig wasbaar luier, niet alleen bespaar op een enorme berg afval. Tot mijn eigen verrassing ben ik ook nog eens 1000 euro voordeliger uit dan wanneer ik niet voor wasbaar zou kiezen, maar milieuvriendelijke wegwerpluiers zou kopen! Als voorbeeld voor mijn berekening gebruikte ik deze blog van iemand die berekende dat ze per maand 41 euro kwijt is aan luiers + doekjes. Doe dat 2,5 jaar (30 maanden) en je zit al aan de 1230 euro. En dan ga ik uit van een huismerk, milieuvriendelijke luiers zijn duurder. Wat die kosten, heb ik in een overzichtje onderaan deze blog gezet. Gemiddeld zo’n 30 cent. Als ik dat doorreken met de gegevens uit de blog hierboven, kom ik per maand op 54 euro voor de luiers, dat is 1620 euro en daar komen de billendoekjes dan nog bij.

 

En de praktijk?

Maar goed, het is nu natuurlijk allemaal nog maar theorie. Als ik de luiers in de praktijk gebruik, zal ik vast mijn ervaringen nog wel een keer delen. Overigens sluit ik helemaal niet uit dat ik voor een combinatie zal gaan, en dat de baby, bijvoorbeeld op vakantie, ook weleens een milieuvriendelijke wegwerpluier zal dragen. Het lijkt me in ieder geval leuk om de totaalkosten bij te houden :-)

 

 

Kostenoverzichtje milieuvriendelijke luiers Naty (Etos) en Bambo (bamboluiers.nl):

 

Maat 1, newborn, 2-5 kilo

Naty: 5,89 voor 26 stuks = 23 cent per luier.

Bambo: 14,96 voor 56 stuks = 27 cent per luier.

 

Maat 2, mini, 3-6 kilo

Naty: 7,99 voor 34 stuks = 24 cent per luier.

Bambo: 50,40 voor 180 stuks = 28 cent per luier.

 

Maat 3, midi, 4-9 kilo

Naty: 9,99 voor 31 stuks = 32 cent per luier.

Bambo: 50,89 voor 198 stuks = 27 cent per luier.

 

Maat 4, maxi, 7-18 kilo

Naty: 9,99 voor 27 stuks = 37 cent per luier.

Bambo: 50,76 voor 180 stuks = 28 cent per luier.

 

Maat 5, junior, 11-25 kilo

Naty: 9,99 voor 23 stuks = 43 cent per luier.

Bambo: 53,46 voor 162 stuks = 33 cent per luier.

 

We zijn weer eens aan het verhuizen. Gelukkig krijgen we veel hulp! Het is fijn om iedereen tussen de middag lekker warm eten voor te zetten. Maar de frietpan is nog niet meeverhuisd en om nu voor zeven hardwerkende personen friet en snacks te halen? Duur, niet gezond en veel afval. Eerst was het plan om van tevoren een enorme stapel pannenkoeken te bakken en die in de magnetron van het nieuwe huis op te warmen. Maar toen zag ik gelukkig in het weerbericht dat het koud zou worden en kon ik voor afgelopen zaterdag fijn erwtensoep maken. Met dit recept (en een hooimadam, dikke fleece deken, dikke wollen deken, oud dekbed, hooikist oid) is het niet veel werk. Ook niet als je 7,5 liter tegelijk wilt maken. Wel op tijd beginnen. Ik maak het in vier stappen (ingrediëntenlijst en kosten helemaal onderaan). Ooit wil ik het nog proberen zonder bouillonpoeder en met vlees aan botjes. Maar liever niet halverwege de verhuizing :-)

Donderdagavond

  • Breng in een zesliterpan 4 liter water aan de kook.
  • Laat het soepvlees meekoken. Gesneden soepvlees haal je heel makkelijk in een bakje bij de slager. Dit keer was de runderpoulet op, dus ging ik voor de varkenspoulet.
  • Laat net zo lang koken, tot het schuim omhoog komt. Afscheppen met de schuimspaan op een soepbord, daarna bord onder de kraan afspoelen.
  • Spliterwten toevoegen. Deze kon ik eerst zonder verpakking bij een groenteboer in de buurt van mijn werk kopen, maar deze winkel is helaas gestopt. Nu koop ik spliterwten bij de supermarkt. Ik kies niet de variant in plastic verpakking van Farmer, maar de variant in kartonnen doosjes van Hak.
  • 3 theelepels zeezout en 3 theelepels bouillonpoeder toevoegen. Merk naar keuze, zou ik zeggen. Ik heb tegenwoordig bouillonpoeder van Natur Company uit een glazen potje (natuurwinkel) (maar ben nog zoekende naar bouillonpoeder zonder gistextract in een glazen potje).
  • Een kruidenbuiltje van Honing openknippen en leegschudden (of zelf een keer deze ingrediënten samenvoegen en dan een half theelepeltje uit de voorraad toevoegen. Wat kruiden (sel­de­r­ij­zaad, tijm,blad­sel­de­rij, pe­ter­se­lie) en wat spe­ce­rij­en (lau­rier, foe­lie, cay­en­ne­pe­per) dus.
  • Als het water weer kookt: pan in de hooimadam zetten.

Vrijdagochtend

  • Voor je naar je werk gaat, de pan uit de hooimadam halen en opnieuw aan de kook brengen. Als je zwanger en misselijk bent, zoals ik, is het handig om dit even aan iemand anders te vragen. Laat diegene wel regelmatig in de pan roeren, om aanbranden van de spliterwten te voorkomen.
  • Als het water weer kookt: pan in de hooimadam zetten.

Vrijdagavond

  • Als je voor het avondeten toch in de keuken bezig bent: schil drie aardappels extra en snijd ze in kleine blokjes, snijd een halve knolselderij in kleine blokjes (de Jumbo hier heeft ze zonder plastic verpakking, terwijl ze bij de Aldi wel verpakt zijn), snijd een grote prei (ook gewoon het donkergroene gedeelte) in halve ringen en was deze goed, snijd drie uien in stukjes. Maak 4 winterpenen schoon en snijd deze ook in stukjes. Zelf heb ik nog een aantal bakken met gesneden stukjes wortel in de diepvries (wortels komen uit de moestuin) en gebruikte ik daar wat van.
  • Haal de pan uit de hooimadam en doe een gedeelte van de soep over in een kleiner pannetje: anders gaat het nooit passen met al die groenten en aardappels erbij.
  • Vervolgens de soep in allebei de pannen aan de kook brengen, groenten toevoegen (beetje eerlijk verdelen) en opnieuw aan de kook brengen.
  • En nu moeten die pannen natuurlijk in de hooimadam. Daar heb ik er nog maar één van (binnenkort wil ik zelf een tweede maken, hoera, ik zit eindelijk op naailes!) en daarom wikkelde ik de tweede in een dikke, oude, wollen deken. Kan ook in een dikke fleecedeken, een dekbed of natuurlijk de hooikist van vroeger. Als het maar goed isoleert.

Zaterdagochtend

  • Haal de soep tevoorschijn en breng weer aan de kook. Snijd ondertussen twee rookworsten van de Hema (die kun je onverpakt meekrijgen! Ze kijken dan wel even gek naar je, maar goed) in stukken en verdeel over de pannen.
  • Zet de grote pan weer in de hooimadam en vervolgens in een krat, 10 borden en lepels erbij in hetzelfde krat (uiteraard gewoon van je eigen servies/bestek, wegwerp is onhandig en onnodig afval). De kleine pan kan in de wollen deken handig meegenomen worden in bijvoorbeeld een ronde wasmand.
  • Wil je de soep tussen de middag eten? Dan is opwarmen niet eens nodig: de soep is nog heet zat!

Ingrediënten en (deels geschatte) kosten

  • 4 liter water (0,00)
  • 400 gr. soepvlees (in mijn geval varkenspoulet van de slager) (4,40)
  • 1 kilo spliterwten (in dit geval in twee kartonnen pakjes van 500 gram van Hak) (1,98)
  • 3 theelepels zeezout (0,02)
  • 3 theelepels bouillonpoeder (0,30)
  • Kruidenbuiltje Honig (0,17)
  • 3 aardappels (0,30)
  • halve knolselderij (0,45)
  • 1 grote prei (0,45)
  • 3 grote uien (0,30)
  • 4 winterpenen (0,45)
  • 2 rookworsten van de HEMA (4,50)

Totale kosten: ongeveer 13,32 euro. Het is genoeg voor zeker 10 volwassen personen, die  allemaal meerdere keren kunnen opscheppen en de kosten zijn dan dus 1,33 euro pp. Ter vergelijking: de week ervoor ging ik wél naar de snackbar en was ik voor 3 volwassen personen 13,50 kwijt. Vegetarische erwtensoep zou nog veel goedkoper zijn, zie ik nu. Maar ik denk niet dat mijn man die erg op prijs stelt :-)

Ja, je moet er heel wat adresjes voor langs: al je ingrediënten om verpakkingsvrij boodschappen te kunnen doen. Denk bijvoorbeeld aan het maken van een quiche. Ik gebruik daarvoor dit recept graag. Het volgende komt er bij kijken:

  1. Deeg: Bladerdeeg maken (meel nodig, het liefst uit een grootverpakking van de molen (adresje #1)
  2. Beslag: Eieren halen bij boer 1 (adresje #2), melk halen bij boer 2 (adresje #3), kaas halen bij de kaasboer (adresje #4) (en de kaas thuis raspen)
  3. Groenten: Groenten kopen bij supermarkt of groenteboer (adresje #5) (zonder verpakking) en snijden
  4. Vlees: Kip halen bij de slager (adresje #6), in een zelf-meegenomen-bakje
  5. Kruiden: Deze heb ik altijd wel in huis :-)

Als ik aan het eind van de middag bedenk dat ik dit wel zou willen maken, ben ik gewoon te laat. Ik kan onmogelijk nog naar al die winkels/boeren én dan nog een gerecht in elkaar zetten dat nog een uur in de oven moet. Bovendien vind ik één keer in de week al die adresjes langs, meer dan genoeg. En dus werk ik met een weekmenu.

 

Basislijstje

Op maandag ben ik vrij, en bedenk ik wat ik die week wil eten. Als ik me de vorige week netjes aan het lijstje heb gehouden, is de koelkast leeg. Soms was er nog wat over, dan houd ik daar rekening mee. Een ‘leeg’ lijstje ziet er standaard zo uit:

  • maandag: aardappeldag
  • dinsdag: rijstdag
  • woensdag: ovenschoteldag
  • donderdag: diepvriesdag
  • vrijdag: pastadag
  • zaterdag: snackdag
  • zondag: soepdag

 

Toelichting op het lijstje

Er verschuift natuurlijk best eens wat, we eten ook best wel eens ergens anders, maar een standaardlijstje maakt het voor mij makkelijk om het weekmenu in te vullen en zorgt voor variatie. Niet dat we elke week hetzelfde eten: de aardappels op maandag kunnen gekookt zijn, gebakken, uit de oven komen, ik kan er rösti’s van maken, het kan aardappelpuree zijn. En daarbij wisselende soorten groenten en vlees/vis. Ook op zaterdagen eten we steeds iets anders: soms shoarma (van de slager, zelf meegenomen in bakjes) met pitabroodjes (zelfgemaakt) en groenten, soms friet (zelfgesneden van aardappels uit de tuin of, als die straks op zijn, van de boer), soms pannenkoeken, soms zelfgemaakte pizza, soms makkelijk: iets uit de vriezer.

De vriezer staat vol handige 1-persoonsporties: maaltijden die ik eerder heb klaargemaakt. Vooral op dinsdag en vrijdag probeer ik extra veel te koken: rijst en pasta zijn makkelijk in te vriezen. Handig voor de donderdagen, als ik laat thuis ben uit mijn werk, en andere dagen dat we ’s avonds weg moeten, geen zin hebben om te koken e.d. In de diepvries zit altijd een voorraadje, zodat het niet vaak voorkomt dat we twee keer achter elkaar hetzelfde eten. Het idee is dat ik op dinsdag (vrije dag) ook de ovenschotel voor woensdag (werkdag) al klaarmaak. Als dat lukt, ben ik er op woensdag altijd heel blij mee 😉

 

Met je lijstjes naar de winkel

Als mijn weekmenu af is, schrijf ik per dag op wat ik er nog voor in huis moet halen. Daarbij maak ik een lijst met dingen die ik elke week opnieuw koop, (bijna) op zijn, of ingrediënten voor koekjes die ik die week wil bakken oid. Vervolgens orden ik de hele lijst per winkel/adresje waar ik de ingrediënten met zo min mogelijk verpakkingsmateriaal kan kopen. En daarbij heb ik dan nog een ‘looplijstje’: een volgorde waarin ik van de ene naar de andere winkel ga. Ik heb bijvoorbeeld liever uitpuilende fietstassen als ik mijn fiets bij de groenteboer door het raam kan zien, dan dat ik ermee naar de supermarkt ga en alles uit het zicht moet achterlaten. De supermarkt staat dus ergens achteraan. Het allerlaatst ga ik naar de  slager, zodat het vlees niet lang in mijn tas hoeft te zitten. Ideaal, een weekmenu én op maat boodschappen doen: er heb nooit te weinig in huis om te koken (ook fijn als mijn man eerder thuis is en vast wil beginnen), nooit te veel: ik hoef niets weg te gooien, en ik kom op een werkdag niet in de verleiding om alle boodschappen maar bij de supermarkt te halen omdat ik geen tijd heb voor al mijn verpakkingsloze ‘adresjes’  :-)

Maandag wasdag: een ouderwetse traditie die hier heel goed blijkt te werken. Elke maandag draait de wasmachine, en daarna kan hij weer een hele week uit. Een droger heb ik niet: de was droogt buiten aan de lijn ook prima. En desnoods binnen aan de lijn.

(meer…)

O, wat onmisbaar in mijn keuken: de hooimadam! Zo ontzettend makkelijk om bouillon mee te trekken, soep en yoghurt te maken. Een pan soep maken kost mij daarmee drie keer vijf minuutjes en er kookt zeker weten niets over. Het is echt ideaal en ik kan niet wachten tot het weer winter is en we weer erwtensoep kunnen eten: zo makkelijk op lange werkdagen! (meer…)