In mei schreef ik over onze nieuwe auto. Ik formuleerde er meteen een doel bij: ‘Het mooi zijn als we ons gemiddelde aantal kilometers om te beginnen terug zouden kunnen brengen naar 1000 per maand, in plaats van 1700.’

We zijn nu negen maanden verder en we reden er 10.119 km mee. Goed, dan zitten we dus nog iets over die 1000 km per maand heen, maar het is al een hele verbetering vergeleken met ons gemiddelde in de jaren ervoor. En dat, terwijl ik mijn vaste baan heb opgegeven en dus veel meer tijd heb om lekker met de auto weg te gaan: dagjes naar familie, naar vrienden… maar nee, zulke dagen waren er bijna niet, de afgelopen maanden! Als ik ging, ging ik met het OV. Met dank aan mijn milieubewuste dochter, die het heerlijk vond om met het OV te reizen en in de draagdoek tegen mij aan lekker in slaap viel, maar niet in de auto sliep.

Ik krijg vaak verbaasde reacties als ik vertel dat mijn baby niet sliep in de auto. Toch was het echt zo: ze huilde zodra ze de auto zelfs maar zag, of in ieder geval wanneer ze in dat nare stoeltje in zo’n onmogelijke houding werd gezet. Misschien heeft ze iets van mijn wagenziekte? Toen ik hoogzwanger was, reed ik ook al niet meer met haar, omdat ik bont en blauw geschopt werd zodra de motor van de auto startte. Alsnog autorijden na de geboorte was niet alleen erg zielig, maar ook erg gevaarlijk, omdat mijn stress-niveau met huilende baby achterin te hoog was. En voorin kon ze niet, want daar kan de airbag helaas niet uit.

En dus maakte ik de afgelopen negen maanden minder kilometers dan ooit! Ik wilde alleen nog weg met de auto als mijn man reed, zodat ik achterin naast mijn dochter kon zitten. Dus alle andere uitjes deed ik met het OV. Baby in de draagdoek, rugtas mee als luiertas en vervolgens heerlijk relaxt reizen. Zo ging ik zelfs naar de buluitreiking van mijn broertje. Soms bleven we ergens een nachtje slapen, dan kon ik langer blijven en was het wat meer de moeite. Voor korte afstanden kozen we voor de fiets. Ik weet dat de meningen verdeeld zijn over fietsen met een baby in de draagdoek, maar tegelijkertijd is er nog een heel verschil tussen fietsen in een drukke stad en fietsen in of net buiten een rustig dorp, dus zo nu en dan durfde ik dat wel aan.

Op dit moment lukt het wel weer om auto te rijden. Ze slaapt thuis overdag nog twee keer, ’s ochtends en ’s middags. Niet op vaste tijden, want het is er helemaal van afhankelijk hoe moe ze is en hoe vroeg of laat ze ’s ochtends wakker werd. Normaal leg ik haar in bed als ze moe is. Maar als ze moe is, ik haar nog een half uur wakker houd en we dan met de auto vertrekken, slaapt ze sinds kort ook. Dus dan vertrek ik in de loop van de ochtend met haar en ga ik eind van de middag weer terug, en het gaat prima voor nu. Ik geniet er echt van, omdat het eerst niet ging. Zo kon ik bijvoorbeeld eindelijk weer naar de vriendin een jaar lang alleen maar naar mij kwam, omdat ik de reis van drie uur met het OV nooit zag zitten.

Toch ben ik heel benieuwd wat dit met onze kilometerstand gaat doen 😉

One thought on “Jong milieubewust: baby slaapt niet in de auto

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *