Het is toch raar hoe zo’n zwangerschap je beïnvloedt op allerlei terreinen. De eerste twintig weken heb ik bijvoorbeeld veel overgegeven. Voor die tijd at ik heel bewust, maar op advies van de verloskundige ben ik in die tijd ook andere dingen gaan eten waar ik trek in had, in de hoop dat die misschien binnen zouden blijven. Meestal was dat ijdele hoop, maar toch. Opeens kwamen er weer crackers en ontbijtkoek in huis – vol suiker, in een plastic verpakking. Ik at liever bolletjes dan zelfgebakken brood. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Behalve misselijk was ik ook moe. Geen energie om allerlei winkels af te gaan of zelf groenten te snijden voor het eten. Dat resulteerde in een week lang kant-en-klaar-eten uit de supermarkt kopen. Geen groot succes. Toen toch maar weer zelf koken, maar dan met voorgesneden groenten uit een plastic zak. En zo schoof ik in een paar maanden tijd alles wat ik belangrijk vond bij het boodschappen doen aan de kant. Het ging even niet anders.

Maar nu wil ik weer terug naar gezond en bewust. Naar basisingrediënten, eerlijk eten, uit het seizoen en zonder overbodige verpakkingen. Niet meer elke twee weken de zak voor plastic afval aan de weg hoeven zetten, daar kijk ik erg naar uit! Na de kraamtijd (die overigens nog steeds op zich laat wachten) wil ik weer terug naar gezond, wil ik weer terug naar normaal. Het is wel zoeken: hoe deed ik dat altijd? En hoe ga ik het doen, alle verpakkingsloze adresjes langs met een kleine baby erbij, die nog niet mee kan op de fiets? Tegelijkertijd hoef ik heel de zomer niet te werken, dus wat dat betreft moeten er mogelijkheden genoeg zijn. Het eerste wat ik weer ga invoeren, zal het weekmenu zijn. Nu ga ik nog vaak meerdere keren per week naar de winkel en kom ik vaker in de verleiding om extra dingen mee te nemen. Terug naar het weekmenu dus. Een weekmenu met de volgende voorwaarden:

  • minimaal 1x vis, 1x vegetarisch, 1x koolhydraatarm
  • maximaal 1x varkensvlees
  • minimaal 6x per week 200-250 gram groenten p.p.

Daarnaast is het de bedoeling om ook weer uit te komen met een vast boodschappenbudget, daar kwam het de afgelopen maanden namelijk ook helemaal niet meer van. Ik geloof dat het budget 200 euro was (voor 2 volwassenen)… maar om te beginnen zal ik het eerst maar eens met 250 euro gaan proberen :-)

In 2013 kochten we een auto. Nou ja, we – we hadden verkering en mijn vriend kocht een auto. Zonder enig verstand van auto’s gingen we voor de goedkoopste auto met airco, cruise control en lpg die er in de betreffende week op marktplaats te vinden was. De aanschaf was 2500 euro en tja, in dezelfde maand betaalden we vervolgens meteen 1600 euro aan onderhoud vanwege diverse gebreken. Maar goed, toen hadden we wel een fijn autootje waarbij het tanken in ieder geval niet duur was :-)

In een Excel-sheet heeft mijn man alle kosten bijgehouden. Het is erg leuk en tegelijk confronterend om alles op een rijtje te zien – inclusief wegenbelasting, verzekering, pechhulp, brandstofkosten e.d. Vooral aan onderhoud betaalden we veel. In drie jaar tijd zijn we nu 78.995 km en 18.010 euro (!) verder. Gemiddeld betaalden we 23 cent per kilometer en kostte de auto ons 503 euro per maand.

Eind deze maand zat de APK er weer aan te komen. Tegelijk bleek dat de auto volgens onze garageman niet meer dan 100 euro op zou leveren als we hem nu zouden verkopen. Eén ding was ons wel duidelijk: de auto moest maar weg. Vorig jaar waren we na de APK ook weer 1500 euro kwijt aan onderhoud en om nu te blijven investeren in een auto die niets meer waard is…

De meest duurzame en milieuvriendelijke optie is natuurlijk om helemaal geen eigen auto te hebben. Het is ook de optie die prijstechnisch het meest aantrekkelijk is. Tegelijkertijd is die optie niet erg realistisch. De laatste anderhalf jaar reden we gemiddeld zo’n 1700 kilometer per maand. Naar mijn ouders is een enkele reis bijvoorbeeld 80 km met de auto. Het OV is opzich een prima alternatief, maar dan doe je wel 2,5 uur over een enkele reis en kun je na 19.00 uur niet meer terug – zo matig zijn de verbindingen. We zitten hier niet echt bij een station in de buurt. Vooral daardoor zou afhankelijk zijn van het OV echt een beperking zijn. Voor het werk van mijn man zou het overigens geen probleem zijn, hij fietst meestal en heeft ook nog een motor. Maar vooral wat betreft sociale contacten zouden we veel missen zonder auto. We wonen door het werk dan ook een eind bij familie en veel vrienden vandaan. Zelf spreek ik één keer in de maand een avondje af met de vriendinnengroep, om beurten bij iemand thuis. Zonder auto zou dat niet gaan. Dat geldt ook voor alle verjaardagen ’s avonds en dat zou echt heel jammer zijn. Wat natuurlijk wel zou kunnen, is de auto weg doen, het OV nemen wanneer het kan en op andere momenten een auto van Greenwheels oid gebruiken. Maar van zulk soort opties hebben ze in ons dorp nog nooit gehoord, denk ik.

Dus dan toch maar wel weer een auto. Een elektrische zou mooi zijn natuurlijk. Maar dat zit er qua aanschafkosten voor ons nog niet in. Dus dan maar een andere tweedehandse, waar we hopelijk net zolang mee kunnen doen tot elektrische auto’s wel betaalbaar zijn! Deze keer netjes bij een garage vandaan. Het idee is overigens nog steeds om te proberen om ‘m zo min mogelijk te gebruiken. Ik zag net namelijk dat de CO2-uitstoot van onze oude auto 192 g/km was. En met onze hoeveelheid kilometers komt dat neer op 15.167 kg CO2, die door ons autogebruik de afgelopen drie jaar het milieu in is gekomen… :( Wat dat betreft is de nieuwe auto al wel een verbetering: daar is de CO2-uitstoot ‘maar’ 89 gram per kilometer. Dat scheelt meer dan de helft. Toch zou het mooi zijn als we ons gemiddelde aantal kilometers om te beginnen terug zouden kunnen brengen naar 1000 per maand, in plaats van 1700. Heel de zomer heb ik nog zwangerschapsverlof, dus dan zou het zeker moeten lukken!

Duurzaam is ook: investeren in kwaliteit, zodat je lang met je spullen kunt doen. Tuurlijk, er bestaan vast verhalen over spullen van de Action die bijna niets kostten en toch al jaren meegaan. Die ervaring heb ik met sommige spullen zelf ook wel, de flexibele wasmanden die ik daar jaren geleden haalde voor 3,50 per stuk gaan al jaren mee.

Maar goed, vaak geldt toch wel dat goedkoop duurkoop is omdat je alles steeds weer moet vervangen. Zo stelde ik de aanschaf van een inklapbare stormparaplu jaren uit omdat ik de kosten te hoog vond. Wel versleet ik in de tussentijd vier parapluutjes van vijf euro per stuk…  Toen kwam de stormparaplu er gelukkig toch, via een spaaractie. Ik voel me er gewoon rijk mee, dat ik nu eindelijk zo’n goede paraplu heb die waarschijnlijk niet snel kapot gaat. En vind het leuk als het regent en ik hem kan gebruiken :-)

Zo zijn er nog een hoop spullen die al jaren meegaan en waar ik echt blij van word. Met stip op 1 staat mijn Dopper, waar ik vorig jaar ook al een keer over schreef. Hij gaat nog steeds mee! Maar bij het exemplaar van mijn man, dat hij even lang heeft en even vaak gebruikt, kwam er een barst in het middelste (witte) gedeelte, waardoor hij hem niet meer kon gebruiken. Maar wat nu zo leuk is: alle onderdelen kun je los bestellen. Dus had hij voor 2,50 weer een bruikbare Dopper en hoefde de onderdelen waar niets mee aan de hand was, niet weggegooid te worden.

Heel veel spullen hier in huis zijn van de kringloop. Ideaal daarbij is dat zij hun kwaliteit al bewezen hebben. Ik kan echt blij worden van bijvoorbeeld textiel dat er nog prachtig uitziet, niet vervormd is, terwijl ik toch aan het waslabel zie dat het al vaak gewassen is en dus intensief gebruikt. Dan weet je dat het ook mooi blijft als je het zelf gaat wassen.

Ik weet niet of ik geloof in nesteldrang door hormonen. Wel weet ik dat ik mijn huis op orde wilde hebben voor de komst van de kraamverpleegster. En dat er daardoor weer een lading troep uit ons huis verdween en zelfs het rommellaadje in de keuken werd geordend. Maar ook verving ik sommige spullen van slechtere kwaliteit voor spullen die wel van goede kwaliteit zijn. Zo kocht ik eindelijk een strijkplank die niet wiebelt en die ik op een voor mij fijne hoogte kan zetten, in plaats van dat hij net iets te laag is. Kost heel wat, en voelt als een overbodige en luxe uitgave, want ik had immers al een strijkplank. Maar ik probeer het nu maar als een investering te zien, een kwaliteitsproduct waar ik minstens tien jaar lang (zo lang duurt de garantie) van mag genieten :-)

Duurzamer douchen kan op allerlei manieren. Ik heb er heel wat geprobeerd: korter douchen, kouder douchen, minder vaak douchen. Vooral bij de eerste twee opties lever je in op comfort en als ik eerlijk ben, ben ik daar nog niet zo heel enthousiast over en ook nog niet erg goed in. Maar goed, de bewustwording is er in ieder geval en dat is een goed begin 😉 Verder gaat een handdoek niet na elke afdroogbeurt in de was: wie gedoucht heeft, is schoon en dan kan ik mijn handdoek prima nog een keer gebruiken.

De afgelopen jaren ben ik langzamerhand kritischer geworden op de doucheproducten die ik gebruik. Eerder was dat standaard een shampoo en een conditioner van Andrelon of het huismerk van Etos, gecombineerd met een willekeurige douchegel: degene die in de aanbieding was als mijn voorraad op begon te raken. Vooral van de shampoo was ik grootverbruiker. Ik waste er mijn haar om de dag mee en gebruikte hierbij flinke hoeveelheden: mijn haar is lang en dik en ik had het idee dat het anders niet goed ‘pakte’. Ik deed het echt om de dag, en dat was nodig: dan was mijn haar weer vet. Op die manier heb ik liters, liters, liters door het afvalputje gespoeld en nog veel meer plastic flessen weggegooid.

Mijn man wast zijn haar soms met antiroosshampoo, maar meestal gewoon alleen met water. Ik was enorm verbaasd toen ik erachter kwam dat hij langer dan een halfjaar met een shampoofles doet. Ik vroeg me af of ik dat ook zou kunnen, vooral toen ik las over de schadelijke stoffen (zowel voor huid/haar als voor het milieu) die in veel shampoos zitten en overstapte op shampoo van de natuurwinkel, gemaakt van natuurlijke ingrediënten. Beviel prima, maar daar betaal je wel voor: om precies te zijn 10 euro per fles. En daar was ik dan weer niet zo enthousiast over…

Het internet staat vol met ervaringsverhalen van mensen die hun haar alleen met water wassen of soms met baking soda. Geen shampoo meer nodig. Dat wilde ik ook wel, maar ik had het idee dat het geen succes zou worden met mijn haar, dat anderhalve dag na het wassen alweer vet was. Maar maanden geleden heb ik het toch geprobeerd, ben ik begonnen. Stapje voor stapje. Het douchen een dag uitstellen en dus mijn haren een dag later wassen. Geen succes. Wassen met baking soda: ja, dat bleek te werken! Op internet vond ik ook verhalen van mensen die hier op de lange termijn spijt van kregen. Dus dit was niet wat ik altijd wilde.

Toch ging er toen een lampje branden. Mijn haar moet blijkbaar om de dag gewassen worden, anders loop ik met vet haar rond. Maar het maakt niet uit waarmee. Of ik dure kappersshampoo kies, Andrelon, het huismerk van Etos, Euroshopper (zoals in mijn studententijd), shampoo van de natuurwinkel of baking soda: ik moet het om de dag wassen. Zou ik het ook alleen met water kunnen wassen, zou dat ook werken? De moeite waard om te proberen. En ja, dit is wat blijkbaar werkt voor mij! Een douchekop met een harde straal, zodat al mijn haar goed nat wordt. En dan zeker wel een aantal minuten lang heel bewust goed wassen en spoelen. Dat geeft hetzelfde resultaat als wassen met veel shampoo en daar verbaas ik me enorm over. Ik vind het echt niet te geloven dat dit werkt, met mijn haar! Dit had ik zeker nooit verwacht. Ik dacht dat het bij elk haartype zou kunnen werken, maar niet bij het mijne. Het tegendeel blijkt! En ik ben er heel blij mee. Tegelijkertijd was ik mijn haar eens in de week nog wel met de shampoo uit de natuurwinkel. Dan zorg ik dat het eerst goed nat is, dan heb ik minder shampoo nodig om het toch goed te laten pakken. Meestal doe ik dit in het weekend. Ik hoef niet steeds een lege flacon weg te gooien, maar doe nu ook een half jaar met een shampoofles, net als mijn man 😉

De fles conditioner die ik nog had (ook van de natuurwinkel) gebruik ik overigens nog wel af en toe, ook als ik geen shampoo gebruik, omdat ik merk dat mijn haar hier beter doorkambaar van wordt. Dit zijn gelukkig maar zulke kleine beetjes tegelijk dat ik met de fles van 500 ml al zeker een jaar doe :-)

En dan hebben we nog het alternatief voor flessen douchegel. Dat was niet zo moeilijk: gewoon een blok zeep :-) Daarvan had ik er nog een heleboel in huis, Marseillezeep meegenomen van een vakantie in België. Eerst maakte ik vloeibare zeep van de blokken, waarmee ik een lege fles douchegel bijvulde. Die fles staat er nog steeds, handig voor logees bijvoorbeeld. Maar inmiddels kan ik zelf prima omgaan met het blok zeep. Ik merk dat ik daardoor nog minder gebruik, het lijkt wel of ik er eindeloos mee kan doen. De voorraad in de kast is in ieder geval nog lang niet op. Pas daarna ga ik bij het kiezen van een zeep ook letten op de ingrediënten en zou het kunnen dat ik overstap op een ander soort. Maar tegen die tijd zijn we een paar jaar verder, denk ik :-)

Zelf krijg ik erg graag post. Zeker nu ik tijdens mijn zwangerschapsverlof elke dag thuis ben, is het steeds weer een teleurstelling als de diverse postbodes ons huis voorbij fietsen en rijden zonder hier iets te bezorgen. Daarom probeer ik er ook aan te denken om anderen post te sturen als daar een aanleiding voor is.

In mijn geval stuur ik vooral kaartjes met verjaardagen, geboortes en ziektes. De kaarten kocht ik jaarlijks groot in op een markt. Het betrof altijd een dubbele kaart waar je een gratis envelop bij kreeg, en dat werd dan handig bij elkaar gehouden door…  een plastic folietje. En daar heb ik jarenlang helemaal geen erg in gehad. Pas toen ik ging letten op de afvalberg die ik produceerde, actief afval ging scheiden en plastic verpakkingsmateriaal wilde mijden, realiseerde ik me hoe onnodig het is dat al die nog niet verstuurde kaarten verpakt zitten in plastic folie. Ik had nog een hele stapel liggen, waar ik er zojuist weer drie van verstuurd heb, maar inmiddels koop ik deze kaarten niet meer.

In eerste instantie leek zelf kaarten maken mij de beste optie. Ik heb een vriendin die hier erg goed in is en wellicht zou ik wat van haar kunnen leren. Maar zover ben ik nog niet en inmiddels ontdekte ik een nog veel simpeler alternatief: de enkele kaart! Het idee van een ansichtkaart dus, waarbij de voorkant er leuk uitziet en je op de ene helft van de achterkant het adres schrijft en de postzegel plakt en op de andere helft een persoonlijk bericht schrijft.

Wat voordelen:

  • Zelf hoef ik, wanneer ik een kaart verstuur, geen plastic folie weg te gooien
  • De ontvanger hoeft geen envelop weg te gooien
  • De kaart zelf bestaat ook uit slechts de helft van het papier van een dubbele kaart
  • Soms is het lastig om een tekst te bedenken voor op een kaart. Met een enkele kaart ben je hiermee veel sneller klaar!

Een nadeel kan zijn dat de postbode en de huisgenoten van degenen voor wie de kaart bestemd is, ook kunnen lezen wat je schrijft. In de meeste gevallen maakt dat natuurlijk niet uit. Is het een keer toch een wat minder fijn idee, kun je de enkele kaart natuurlijk alsnog in een envelop stoppen. Maar dan een envelop uit een grootverpakking, waarbij er om 100 enveloppen maar één plastic folietje zit! :-)

 

Een grote ergernis: sinds onze verhuizing van het platteland (waar geen reclamefolders bezorgd werden) naar het dorp, kon ik steeds weer heen en weer lopen van de brievenbus naar de oudpapierbak met het zoveelste foldertje dat ik op de mat vond. Soms kon ik het niet eens direct weggooien, maar moest ik eerst nog langs de zak voor plastic afval, omdat men het ook nog nodig vond om het stapeltje reclamefolders te sealen.

Tijd voor een nee-nee-sticker! Ik haalde hem tijdens de eerste week van mijn zwangerschapsverlof bij het gemeentehuis. Daarvoor kwam het er telkens niet van, omdat ik dacht dat je er alleen ’s morgens terecht kunt en het gemeentehuis ergens zit waar ik nooit kom, zodat ik er speciaal heen moest fietsen. Maar inmiddels is het dus gelukt! De gratis stickers lagen zelfs in een bakje op de balie bij de ingang, dus ik had er ook al een keer op een ander tijdstip binnen kunnen lopen en de sticker dan ook gewoon kunnen meenemen. Maar goed, nu hebben we hem dus. Inmiddels zit hij er een maand op en dat bevalt prima.

Of ik de folders dan niet mis? Nee, helemaal niet. De enige folder die ik standaard bekeek, was die van Kruidvat. Ik wachtte op de aanbieding 2+2 gratis van Head en Shoulders, de enige shampoo die mijn man soms gebruikt, en waarvoor ik liever de halve prijs betaal dan de volle mep. Maar ik keek wekenlang voor niets en toen de sticker eenmaal op de brievenbus zat en ik er niet meer zo makkelijk naar kon kijken (hoewel je alle folders natuurlijk ook online kunt vinden), kwam ik langs een Etos waar op het raam een grote poster hing dat deze shampoo in de aanbieding was: 1+1 gratis. Met de vorige vier flessen deed mijn man langer dan twee jaar, dus ik heb de aanbieding nu één keer meegenomen en hoef er het komende jaar niet meer op te letten :-)

De rest van de reclamefolders mis ik ook niet. Het grootste gedeelte ging al ongelezen weg en ik merk dat ik heel goed zelf weet welke dingen ik nodig heb en wil kopen en daar geen input uit folders voor nodig heb. Maakt alleen maar hebberig en ik word er onzeker van: iets is nu in de aanbieding, zal ik het dan toch maar kopen voor het geval dat ik het binnenkort ‘nodig heb’ en anders de volle prijs moet betalen? En op die manier koop ik een hoop dat ik anders heus niet zou missen.

Verder kozen we voor de nee-nee-sticker, waarbij we niet alleen de folders blokkeren, maar ook de gratis krantjes, omdat de plaatselijke krant meer gericht is op het buurdorp dan op ons dorp en ik deze nooit lees. We hebben ook al een abonnement op twee (!) landelijke kranten, dus leesvoer genoeg :-)

Toen ik nog niet lette op het besparen van afval, vroor ik restjes eten en voorraadjes vlees vaak per portie in in een goedkoop diepvrieszakje. Dat zette ik dan eerst in een vierkant bakje en als het eenmaal bevroren was, haalde ik het er weer uit en had je een vierkant blok waarmee je handig kon stapelen. Nu koop ik de wegwerpdiepvrieszakjes niet meer. In plaats daarvan vulde ik eenmalig mijn voorraad plastic bakjes aan.

curverkids

Ik koos voor deze bakjes, handig, doorzichtig, vierkant, makkelijk stapelbaar en zonder bpa. Acht van het formaat op de foto, acht van hetzelfde formaat maar dan de helft zo hoog en twaalf van een groter formaat (zes even hoog als deze en zes de helft zo hoog). Inmiddels heb ik ze alweer een jaar in gebruik en ze blijven mooi, ook in de vaatwasser.

De kleinste bakjes zijn perfect om voorgesneden kipblokjes in te doen of rundergehakt in kleine porties. In het formaat van de foto gaan restjes groenten, vaak houd ik van groenten bewust een stukje achter om later in de soep te kunnen doen (broccoli, bloemkool, prei…). De grotere bakjes zijn perfect om bijvoorbeeld macaronisaus in te bewaren. Dan hoef je alleen de macaroni nog maar te koken en de saus ’s ochtends uit de vriezer te halen, ’s avonds op te warmen en zit je zo aan tafel. Om niet mis te grijpen, plak ik altijd een klein stukje schilderstape op het deksel waar ik opschrijf wat erin zit en voor hoeveel personen het is. Het handige aan schilderstape is dat je het er heel makkelijk af kunt halen, maar als je dat niet wilt blijft het er gewoon opzitten in de vaatwasser en heb ik voor de volgende keer alvast een dekseltje liggen met ‘kipblokjes 2 personen’ erop :-)

Voor (na) de kraamtijd maakte ik ook een vriezervoorraadje. Tot nu toe zit dit erin:

De ene na de andere bananendoos vol spullen verdween de laatste tijd uit ons huis naar de kringloop. Heerlijk voelt het: een opgeruimd huis, geen troep meer. Tijdschriften, kopjes, kaarsenstandaards. Veel van wat er wegging, kwam ook bij de kringloop vandaan. Van een deel heb ik wel een tijdje plezier gehad, maar er zaten ook best wat dingen bij die ik nooit of nauwelijks gebruikt heb en waar ik nu ook niets meer mee doe. Weg ermee! Als ik bergen tijd over had gehad, had ik alles op marktplaats kunnen zetten, want aan de kwaliteit van de spullen lag het niet. Maar die tijd had ik niet en de opbrengst van de kringloopverkoop is voor een goed doel, dus vandaar dat er veel daarheen ging.

Boeken

Mijn man en ik zochten de boeken samen uit. Kast voor kast, stapel voor stapel, plank voor plank. Ik zette in totaal wel honderd boeken op bol.com: dat kost niet veel tijd en anders dan bij marktplaats heb je zelf weinig werk aan de verkoop. De betreffende boeken gingen meteen de kast uit, de verkoopdozen in, de zolder op. Inmiddels verkochten we voor meer dan 150 euro en we hebben nog geen enkel boek gemist. Ook ging er een doos boeken naar de kringloop. Vervolgens bleken we een lege boekenkast over te hebben en die verkochten we voor 25 euro via marktplaats. Dat ruimde lekker op.

Kleding

Toen was de kledingkast aan de beurt. Ik bleek zes winterjassen te hebben. Er gingen er vijf naar de kringloop, ik kocht er tweedehands één jas bij en had toen heel overzichtelijk de hele winter de keus uit een dikkere of een dunnere jas. Eerst had ik nog drie sjaals en drie paar handschoenen, maar ik was zo dom om een sjaal en een paar handschoenen in de trein achter te laten toen ik uitstapte. Tja. Ik heb ze niet vervangen natuurlijk. Heel veel winterkleding had ik na mijn uitzoekronde niet over en vervolgens bleek ik zwanger. Tijd voor een kleine collectie positiekleding. Drie jurkjes, twee vesten, een tuniekje, twee spijkerrokjes, één spijkerbroek. Allemaal tweedehands. Gecombineerd met een paar normale zwarte longsleeves, gewone leggings en twee vestjes die ik nog had kwam ik hier prima het winterseizoen mee door, hoewel ik op het eind toch nog één officieel positieshirt kocht om onder een open vestje te dragen, omdat de gewone shirts te kort werden. Ik hoefde voor de kast nooit lang te denken wat ik nu weer eens aan zou trekken: niet veel keuze betekent geen keuzestress. Voor in totaal zes euro euro kocht ik daarbij voor de laatste periode, met voorjaarsweer, ook nog een camelkleurig positierokje, een tuniekje en een shirt met driekwart-mouwen en een jurkje met korte mouwen. Dit biedt weer mogelijkheden voor een hoop nieuwe combinaties waar ik de laatste weken wel mee door kom. Ik vind het heerlijk om te merken dat ik echt niet zo veel nodig heb, dat een kast echt niet helemaal vol hoeft te hangen!

Keuken en garage

Ook de keukenkastjes zijn keurig op orde. Voor onze laatste verhuizing ging er een hele doos naar een vriendin die net op zichzelf ging wonen en na de verhuizing heb ik met een nieuwe kritische blik nog weer een bananendoos voor de kringloop kunnen vullen. Het is echt waar: ruimte in je huis geeft ruimte in je hoofd. Zo ruimde ik pas op een zaterdag de garage op, daar was na de verhuizing willekeurig van alles neergezet wat nog geen plek had. Het resulteerde in anderhalve gevulde bananendoos plus een uitschuifbare tafel voor de kringloop, een gevulde grijze container (kwam dat ding ook nog eens van pas), een teruggevonden regenjas en heerlijk veel loopruimte. De schuur en de bijkeuken moet ik nog opruimen, ik hoop dat ik daar binnenkort aan toe kom.

Schoolspullen

Ik leende het boek van Marie Kondo (Opgeruimd) van een collega en toen ik dat gelezen had, bleek ik ook best goed afstand te kunnen doen van alle schoolspullen die ik in de loop van de jaren bewaard had. Ooit had ik zes dozen van de basisschool, zes van de middelbare school en vier van de universiteit. Nu heb ik in plaats van zestien dozen, in totaal één doos met alleen maar dingen waar ik blij van word :-) Een deel van de dingen die weggingen, zette ik eerst op de foto omdat ik er bepaalde herinneringen aan had. Ik heb nog niets gemist! Onder het logeerbed stonden eerst vier rolboxen vol spullen, dagboeken en herinneringen uit mijn kindertijd. De dagboeken en de kleine selectie van de andere dingen die ik bewaarde (bijvoorbeeld één van de vier kleurboeken) passen in één klein doosje en de rolboxen staan inmiddels leeg in de schuur te wachten tot ik er een nieuwe bestemming voor bedenk of ze definitief weg doe.

Bergzolder

Op de bergzolder liggen allerlei losse spullen: kinderspeelgoed van onszelf van vroeger, wasbare luiers in grotere maten die ik vast aanschafte, een koffer en weekendtassen, een matras, luchtbed en slaapzakken. Dat blijft ook zo, daar is een bergzolder voor. Maar ik vind het heerlijk dat er naast deze spullen nog maar een paar dozen staan, allemaal dezelfde, keurig op een rijtje. En dat ik weet wat er staat, wat waar staat en dat het geen verzamelplaats van troep is. Naast mijn schooldoos staat een doos met oude handdoeken voor lekkages of vakantie, een doos met reservecomputerspullen van mijn man (draadjes enzo) die ik niet uit kan zoeken en een doos met extra beddengoed voor logees of vakantie. Ten slotte nog een doos met spullen waarvan ik niet goed weet wat ik er op dit moment mee moet, zoals een voorraad papieren zakdoekjes en wegwerpmaandverband. Die gebruik ik niet meer sinds ik wasbare zakdoeken en -maandverband heb aangeschaft, maar goed, misschien komen er een keer logees die er om vragen of blijkt het om een andere reden handig en dan heb ik het nog maar staan. De reguliere shampoo, droogshampoo, voetendeospray, wattenschijfjes en een hoop andere verzorgingsproducten die ik nog op voorraad had maar niet meer gebruik omdat ze niet natuurlijk zijn, gaf ik pas aan mijn zusje mee. Bij haar komt het wel op en dan ben ik er mooi vanaf zonder dat ik het weg hoef te gooien.

Thuiswerkplek

En zo wordt het hier dus nog weleens overzichtelijk en opgeruimd! Zo komt er naast alle spullen die het huis binnenkomen voor de baby, hopelijk ook ruimte voor een kleine, overzichtelijke thuiswerkplek. Opruimen en spullen wegdoen helpt ook om goed duidelijk te krijgen welke spullen we wel fijn of belangrijk vinden. En die probeer ik dan bij de kringloop of via marktplaats te vinden – want het kunnen zomaar spullen zijn, die voor andere mensen overbodig zijn. En hoewel ik geen tweedehands troepjes meer wil kopen, vind ik het nog steeds het leukst om gebruikte spullen een tweede leven te geven!

Voor het personeelsblad van mijn werk schreef op verzoek een stukje over onze babykamer: de duurzame babykamer :-) Later bedacht ik dat ik er ook wel ‘de tweedehandse babykamer’ boven had kunnen zetten… Want naast de wasbare luiers, waarover ik eerder al schreef en waardoor ik veel afval hoop uit te sparen, komt het er qua duurzaamheid in mijn geval vooral op neer dat ik veel spullen tweedehands gebruik. Zo kwam er een heleboel bruikbaars van de grote zolder van mijn ouders:

  • Kinderwagen;
  • Maxicosi incl. verkleiner en voetenzak;
  • Box en boxkleed;
  • Familiewieg;
  • Hydrofiele doeken, washandjes, badcapes;
  • Lakentjes, moltons, dekentjes;
  • Rompertjes en kleertjes in kleine maatjes;
  • Tummytub.

En nee, ik geef er niets om dat het allemaal weleens eerder gebruikt is. Van sommige dingen herinner ik me nog dat ik ze samen met mijn moeder ging kopen voor mijn jongste broertje (die nu 5 jaar is), en dat mijn smaak mede bepalend bij de beslissing was om iets wel of niet te kopen. Van andere dingen ben ik blij dat ik er niet achteraan hoef. En dan zijn er dingen bij waarvan ik blij ben dat ik ze kan gebruiken, maar die ik zelf niet zou kopen met het oog op het milieu, zoals bijvoorbeeld die tummytub (=handig, maar anders zou ik direct voor een groter badje gaan en zo een aankoop uitsparen).

Tweedehands steigerhouten babykamer

Natuurlijk heb ik ook nog het een en ander zelf gekocht. Vooral dingen die mijn moeder niet gebruikte, zoals wasbare luiers en draagdoeken. Ik gaf hier het volgende aan uit:

  • 300 euro voor robuuste meubeltjes van steigerhout (tweedehands)
  • 245 euro voor draagdoeken (doek, ringsling en bondolino) (tweedehands)
  • ong. 500 euro voor wasbare luiers (grotendeels tweedehands), inclusief benodigdheden als wetbags, luieremmer etc. (nieuw)
  • nog geen 300 euro voor alle overige dingen bij elkaar: wasbare zoogcompressen (tweedehands), luiertas (tweedehands), stof om voedingsjurkjes te naaien (nieuw), voedingsbh’s in meerdere maten (deels tweedehands), voedingsshirts (tweedehands) verzorgingsproducten van Weleda (nieuw), boek Borstvoeding van Stefan Kleintjes (tweedehands), positiekleding (tweedehands).

All in one luiers

Tweedehands is echt niet minder van kwaliteit! En voor het milieu een hele fijne optie, omdat het de levensduur van spullen verlengt. Zeker spullen die gebruikt worden voor kleine baby’s, zijn vaak maar kort gebruikt en dus nog heel goed!

 

Edit: zaterdag 2 april foto’s toegevoegd

De gemiddelde baby gebruikt zo’n 5000 luiers voor hij zindelijk is (op een leeftijd van 2,5 jaar, met ongeveer 5-6 luiers per dag). Wat een enorme afvalberg!! Mensen die weten dat ik zelfs met mijn eigen plastic bakjes naar de slager ga om verpakkingsmateriaal (afval!) te besparen, kijken er vast niet van op dat ik zocht naar een alternatief voor de wegwerpluier voor onze eerste baby, die we over vier maanden verwachten. Ik kwam terecht bij de wasbare luier.

Nee, de wasbare luier is niet meer standaard de klassieke hydrofielluier met strikslip en veiligheidsspelden. Er zijn talloze soorten en materialen, waarvan ik de voor- en nadelen urenlang online heb bestudeerd. En om een lang verhaal kort te maken: ik kocht meerdere systemen. En ik kocht ze tweedehands, zowel voor de kosten als voor het milieu. Voor dagelijks gebruik kocht ik de voorgevormde katoenen luiers van Noppies (wasbaar op 70 graden), in vijf verschillende maten, waar nog wel een overbroekje overheen moet. En voor oppas of voor dagjes weg all-in-one-luiers, verstelbaar in maat, waar geen overbroekje meer overheen hoeft. Deze heb ik van twee verschillende merken: Tots Bots Binky Easyfit (7 stuks, met klittenband) en Chocododa (4 stuks, met drukknoopjes).

 

Uitgave wasbare luiers

  • Noppies: in totaal zo’n 110 luiers, verdeeld over 5 maten, plus inleggers en een hele stapel overbroekjes waarvan het grootste deel nog bruikbaar is, maar waar wel een paar nieuwe bij moeten komen. 200 euro via marktplaats.
  • Nog wat extra Noppies in de kleinste maat: 10 euro via marktplaats.
  • 11 aio’s: 104 euro via marktplaats.
  • Overbroekjes: voor bij de luiers van Noppies kocht ik vier extra overbroekjes in de kleinste maat. Deze kocht ik nieuw via Greenjump (ImseVimse, Zoo, 2x) en Mooregreen (LittleLamb, Snow, 2x) en hiervoor betaalde ik 57,80 euro, dus relatief veel.
  • Luieremmer, extra groot (25L.), Mooregreen, 18,50.
  • Wasnetten voor in de luieremmer, Mooregreen, 2 stuks, 10,50.
  • Wetbags, om de luiers luchtdicht te kunnen vervoeren, 2 stuks, via marktplaats, 15 euro.
  • Kosten voor stof om zelf 50 wasbare billendoekjes te maken, 13,50 euro.

Nu zit ik qua kosten dus aan de 429,30 euro. Daar komt vast nog wel wat bij: ik heb bijvoorbeeld nog geen inlegdoekjes gekocht (gebruik je pas vanaf een half jaar) en als de baby toe is aan een grotere maat overbroekjes, ga ik die vast ook nog kopen. Verder zal ik misschien een of meerdere zwemluiers aanschaffen. Het zou ook kunnen dat ik voor een grote baby speciale nachtluiers of andere boosters nodig heb. In totaal kom ik denk ik ergens rond de 600 euro uit.

 

Kosten voor het wassen

En de kosten voor het wassen dan? Ja, die komen er natuurlijk nog bij. Ik ga de luiers niet wassen met mijn zelfgemaakte wasmiddel, omdat dit niet goed is voor de absorptie, maar met poeder van Eco Klok. Volgens de fabrikant is een verpakking goed voor 18 wasbeurten, en als ik deze bij de Jumbo koop zonder dat er een aanbieding is, ben ik 4,45 euro kwijt. Dat is 25 cent per wasbeurt voor het wasmiddel. De kosten van de machine voor de extra wasbeurt per week komen daar nog bij. Ik heb een zuinige wasmachine uit 2014 en kom volgens deze site dan ongeveer op 16 cent per wasbeurt. Omdat ik niet weet of de kosten voor het water en de afschrijving hierin ook zijn meegenomen, rond ik dit heel sterk naar boven af en reken ik hiervoor ook 25 cent per wasbeurt. Een extra was draaien kost dan dus in totaal 50 cent. Ik heb geen droger, dus de luiers zullen aan de lijn drogen en dat kost niets extra’s.

Zelf ga ik ervan uit dat ik door de wasbare luiers 1 was extra draai per week. Niet dat ik van plan ben de luiers maar 1x per week te wassen, overigens. Ik denk dat ik dat drie keer per week ga doen. Omdat mijn machine een grote trommel heeft, kan ik deze na een spoelbeurt van de luiers aanvullen met gewone witte was (bv. handdoeken en hydrofiele doeken). Ik schat in dat ik, met een baby erbij, per week ook zonder luiers toch wel twee trommels witte was zou draaien. Vandaar dat ik voor deze berekening één extra was per week aanhoud, waarvan de kosten terug te voeren zijn op het gebruik van de wasbare luiers. Dat zijn over 2,5 jaar zo’n 130 extra wasbeurten a 50 cent, waardoor de kosten voor het extra wassen uitkomen op ongeveer 65 euro.

 

Besparing: 1000 euro

En ja, dat betekent dat ik, als ik volledig wasbaar luier, niet alleen bespaar op een enorme berg afval. Tot mijn eigen verrassing ben ik ook nog eens 1000 euro voordeliger uit dan wanneer ik niet voor wasbaar zou kiezen, maar milieuvriendelijke wegwerpluiers zou kopen! Als voorbeeld voor mijn berekening gebruikte ik deze blog van iemand die berekende dat ze per maand 41 euro kwijt is aan luiers + doekjes. Doe dat 2,5 jaar (30 maanden) en je zit al aan de 1230 euro. En dan ga ik uit van een huismerk, milieuvriendelijke luiers zijn duurder. Wat die kosten, heb ik in een overzichtje onderaan deze blog gezet. Gemiddeld zo’n 30 cent. Als ik dat doorreken met de gegevens uit de blog hierboven, kom ik per maand op 54 euro voor de luiers, dat is 1620 euro en daar komen de billendoekjes dan nog bij.

 

En de praktijk?

Maar goed, het is nu natuurlijk allemaal nog maar theorie. Als ik de luiers in de praktijk gebruik, zal ik vast mijn ervaringen nog wel een keer delen. Overigens sluit ik helemaal niet uit dat ik voor een combinatie zal gaan, en dat de baby, bijvoorbeeld op vakantie, ook weleens een milieuvriendelijke wegwerpluier zal dragen. Het lijkt me in ieder geval leuk om de totaalkosten bij te houden :-)

 

 

Kostenoverzichtje milieuvriendelijke luiers Naty (Etos) en Bambo (bamboluiers.nl):

 

Maat 1, newborn, 2-5 kilo

Naty: 5,89 voor 26 stuks = 23 cent per luier.

Bambo: 14,96 voor 56 stuks = 27 cent per luier.

 

Maat 2, mini, 3-6 kilo

Naty: 7,99 voor 34 stuks = 24 cent per luier.

Bambo: 50,40 voor 180 stuks = 28 cent per luier.

 

Maat 3, midi, 4-9 kilo

Naty: 9,99 voor 31 stuks = 32 cent per luier.

Bambo: 50,89 voor 198 stuks = 27 cent per luier.

 

Maat 4, maxi, 7-18 kilo

Naty: 9,99 voor 27 stuks = 37 cent per luier.

Bambo: 50,76 voor 180 stuks = 28 cent per luier.

 

Maat 5, junior, 11-25 kilo

Naty: 9,99 voor 23 stuks = 43 cent per luier.

Bambo: 53,46 voor 162 stuks = 33 cent per luier.